4 okt.
Evelien
'Hallo allemaal'.

Daar ben ik weer. Het is inmiddels al oktober, wat lijkt de tijd toch hard te gaan want een week is niks, een maand ook niet.
Onze kleinste man in ons gezin is inmiddels naar het voorgezet onderwijs in Papendrecht gegaan en dan begint er weer een nieuwe fase in zijn jonge leven. Zelf vond ik het eigenlijk best wel spannend en besefte dat mijn vrezen behoorlijk aanwezig was. Het gekke is dat Anthony, die voorheen voor veel nieuwe stappen erg onzeker kon zijn het eigenlijk van zelf deed...
De tijd gaat hard en alles veranderd zo snel om je heen gewoon bizar en wat moeten we blij zijn met wat we mogen hebben!!

Ik had, hoe gek het ook mag klinken even geen zin of energie om een nieuw journaaltje te maken. Ik zit dan niet lekker in mijn vel. Er waren wat vaste lezers die zich ongerust gingen maken en begonnen te mailen of het allemaal wel goed ging... Kennelijk missen ze mijn belevenissen, haha ha. De hoofdreden waarom het zo lang duurde is dat ik niet volop fit ben en nog steeds met regelmaat naar specialisten loop. Het gaat allemaal niet in je kauwe kleren zitten... Zo zal er vrijdagmiddag 4 okt. een operatie aan mijn knie plaatsvinden waar ze een stukje gewricht wat los zit gaan verwijderen. Ik mag gezellig een nachtje in het ziekenhuis blijven logeren.
Verder gaat hier alles een beetje op en neer. Moet ik niet voor mezelf naar de heren specialisten dan is het een weer voor Gero en hebben de ziekenhuizen een goede klant aan het gezin Dijk...

VLUCHTEN.
Aan de laatste vluchten hebben we niet meegedaan en vonden we zelf dat de duiven voldoende kilometers hadden gehad en was ik er ook wel klaar mee....
Het voorbije seizoen is daarbij een behoorlijk belastend seizoen geweest voor zowel duif als liefhebber en ben benieuwd wie en wat er volgend seizoen aan de start verschijnt en wie niet. Het is echt een slijtageslag geweest voor velen...
Zo komen de vergaderingen er weer aan en besprekingen zullen weer van start gaan. Voorstellen over eventuele inkorfbeperkingen etc. Dat er iets moet gebeuren dat is iets wat vast staat maar, met klem zeg ik erbij dat het mijn mening is, dat er veel meelopers zijn. Er zijn ook veel meepraters, mensen zonder eigen mening en nauwelijks doorhebben waar het feitelijk over gaat. Mensen die een ander graag schofferen en het liefst onderuit proberen te halen... Zo zijn er tevens bestuurders die liefst alles in hun eigen straatje willen houden of ze verschuilen zich. Ik zou nooit in een bestuur moeten geraken want, dat staat op voorhand vast, ze zullen mij niet leuk vinden!!
We gaan het zien hoe het afloopt...!!!!

Duivenvriend Nico van Veen op onze hokken...

In de voorbije weken hebben we nog wel bezoek gehad van o.a. Nico van Veen met zijn duivenvriend. Dat bezoek was erg gezellig en voor beide partijen was het een geslaagde dag.

Zo is ook Jan en Eefje uit Groesbeek hier langs geweest. Jan is al lange tijd trouw lezer van mijn journaal en in 2018 hebben we hem dan persoonlijk mogen ontmoeten op de prijsuitreiking van de Z.L.U. in Kerkrade en dat contact klikte meteen en we kunnen wel zeggen dat Jan inmiddels een vriend is...

Waar we eveneens goed mee vinden is de familie Wim en Rina Muller uit Wilhelminadorp. Inmiddels is ook hun zoon Andreas en echtgenote hier op visite geweest. Ook dat was bijzonder geslaagd. We kunnen het gewoon goed met elkaar vinden en zijn dan ook erg blij met de vriendschap van de Muller's uit Zeeland.

DUIVEN.
Onze duiven zijn al zeer ver in de rui en gaat als een speer. Er zitten er bij met werkelijk kale koppen van die 'doodshoofdjes'. Haha ha... We hebben er niet één bij die of niet of slecht aan het ruien is, en dat is een goed teken.
De komende weken zullen niet echt spannend zijn. De hokken zullen worden nagelopen, de veren uit de dichte broedbakken worden uiteraard wel geruimd maar laten de duiven verder lekker met rust.

Er komen weer genoeg activiteiten aan zo links en rechts en zo zullen we ongetwijfeld best ergens gespot worden... Hihi hi...

Fijn weekend allemaal en graag tot een volgende keer...

Groetjes van Evelien.